Czym różnią się typy wyłączników różnicowoprądowych
Wyłączniki różnicowoprądowe to urządzenia ochronne, które ratują życie i mienie. Dzielą się na kilka typów oznaczanych literami: AC, A, F i B. Każdy z nich reaguje na inne rodzaje prądów różnicowych, co ma ogromne znaczenie przy doborze zabezpieczenia do konkretnej instalacji.
Typ AC wykrywa wyłącznie sinusoidalne prądy upływowe przemienne. Jest to rozwiązanie stosowane w starszych, prostych instalacjach domowych. Natomiast wyłącznik różnicowoprądowy typ A potrafi wykrywać zarówno prądy przemienne sinusoidalne, jak i pulsujące prądy stałe, które powstają np. w urządzeniach z zasilaczami impulsowymi.
Współczesne domy wyposażone są w coraz więcej urządzeń elektronicznych. Pralki z silnikami bezszczotkowymi, ładowarki do samochodów elektrycznych czy nowoczesne zmywarki generują prądy pulsujące. Dlatego w nowych instalacjach norma PN-HD 60364 zaleca stosowanie co najmniej typu A zamiast przestarzałego AC.
Gdzie stosować wyłącznik różnicowoprądowy typ A
Wyłącznik różnicowoprądowy typ A sprawdza się wszędzie tam, gdzie pracują nowoczesne odbiorniki elektroniczne. Stosuje się go w obwodach zasilających kuchenki indukcyjne, klimatyzatory, a także komputery i sprzęt audiowizualny. Jego czułość wynosi zazwyczaj 30 mA, co zapewnia skuteczną ochronę przeciwporażeniową dla ludzi.
Instalatorzy szczególnie polecają wyłącznik różnicowoprądowy typ A do łazienek i kuchni. Są to pomieszczenia, w których ryzyko porażenia prądem jest statystycznie najwyższe. Urządzenie o prądzie zadziałania 30 mA reaguje wystarczająco szybko, by zapobiec śmiertelnemu porażeniu.
Warto też pamiętać o kilku zasadach montażu:
- Wyłącznik należy montować w rozdzielnicy na szynie TH 35 mm
- Przewody należy podłączać zgodnie z oznaczeniami zacisków (N zawsze po właściwej stronie)
- Po montażu trzeba wykonać test przyciskiem TEST co najmniej raz w miesiącu
- Urządzenie powinno działać w temperaturze od -25°C do +40°C
Kiedy warto wybrać wyłącznik różnicowoprądowy z członem nadprądowym
Wyłącznik różnicowoprądowy z członem nadprądowym łączy dwie funkcje w jednym urządzeniu. Chroni jednocześnie przed prądem upływowym i przed przeciążeniem oraz zwarciem. Takie rozwiązanie zajmuje mniej miejsca w rozdzielnicy i upraszcza instalację, co jest istotne szczególnie w małych skrzynkach podtynkowych.
Urządzenia tego rodzaju produkowane są w różnych wariantach prądowych. Można je spotkać w wykonaniu na 10 A, 16 A, 20 A i 25 A. Przykładem takiego produktu jest wyłącznik różnicowoprądowy z członem nadprądowym firmy Schneider Electric z serii iDPN N Vigi, który oferuje prąd znamionowy 25 A i czułość różnicowoprądową 30 mA.
Łączne urządzenie sprawdza się szczególnie dobrze w obwodach jednofazowych dedykowanych pojedynczym odbiornikompunktu. Doskonale nadaje się do zabezpieczania obwodów gniazdkowych w mieszkaniach, małych biurach i obiektach usługowych. Jego zastosowanie zmniejsza liczbę aparatów w tablicy o co najmniej 50 procent w porównaniu z rozwiązaniem rozdzielnym.
Praktyczne wskazówki przed zakupem zabezpieczeń różnicowoprądowych
Przed wizytą w hurtowni warto zebrać podstawowe informacje o instalacji. Potrzebna jest wiedza o liczbie i rodzaju obwodów, mocy zainstalowanych odbiorników oraz dostępnym miejscu w rozdzielnicy. Dobrze przygotowany klient skraca czas obsługi i unika kosztownych pomyłek zakupowych.
Należy również zwrócić uwagę na napięcie znamionowe i liczbę biegunów. Standardowe instalacje jednofazowe wymagają wyłączników 1-biegunowych z przewodem neutralnym, oznaczanych jako 1N. Instalacje trójfazowe, spotykane np. w warsztatach czy większych zakładach, wymagają wyłączników 3- lub 4-biegunowych o prądach znamionowych nawet do 125 A.
Zawsze sprawdzaj klasę selektywności urządzenia przed jego zakupem. Wyłączniki oznaczone literą S lub G mają celowo wydłużony czas zadziałania, co pozwala na zachowanie selektywności z wyłącznikami podrzędnymi. Taka hierarchia zadziałania zabezpieczeń minimalizuje zasięg ewentualnej awarii i chroni resztę instalacji przed niepotrzebnym wyłączeniem.
