Rodzaje ochrony kabli światłowodowych
Peszel do światłowodu stanowi podstawowy element zabezpieczający delikatne włókna optyczne. Te specjalne osłony chronią kable przed uszkodzeniami mechanicznymi podczas montażu. W ofercie dostępne są różne średnice od 16 mm do 110 mm. Materiały wykonania obejmują polietylen, polipropylen oraz stal nierdzewną.
Rury światłowodowe różnią się konstrukcją od standardowych osłon elektrycznych. Ich wewnętrzna powierzchnia jest gładka, co minimalizuje ryzyko uszkodzenia kabla podczas przeciągania. Grubość ścianek wynosi od 2,3 mm do 5,4 mm w zależności od średnicy. Te parametry gwarantują odpowiednią wytrzymałość mechaniczną.
Rury osłonowe do kabli światłowodowych mają specjalne oznaczenia kolorystyczne. Żółty kolor oznacza zastosowanie do sieci gazowych, niebieski do wodociągowych. Czerwone oznakowanie wskazuje na przeznaczenie elektroenergetyczne. Zielone rury są dedykowane instalacjom telekomunikacyjnym i światłowodowym.
Właściwości techniczne materiałów ochronnych
Polietyleny wysokiej gęstości (HDPE) charakteryzują się temperaturą pracy od -40°C do +80°C. Ich wytrzymałość na rozciąganie wynosi 23 MPa przy wydłużeniu względnym 600%. Peszel do światłowodu wykonany z tego materiału ma żywotność ponad 50 lat. Odporność na promieniowanie UV gwarantuje dodatkowy stabilizator.
Polipropylen (PP) oferuje lepszą odporność chemiczną niż polietylen. Jeho temperatura pracy sięga +95°C, a wytrzymałość na rozciąganie to 35 MPa. Współczynnik tarcia wewnętrznego wynosi 0,08, co ułatwia przeciąganie kabli. Ten materiał nie wchłania wilgoci ani nie koroduje.
Stal nierdzewna zapewnia najwyższą ochronę mechaniczną w trudnych warunkach. Wytrzymałość na rozciąganie przekracza 600 MPa przy temperaturze pracy do +300°C. Rury światłowodowe ze stali są niezbędne w instalacjach przemysłowych. Ich żywotność przekracza 100 lat w normalnych warunkach eksploatacji.
Zasady doboru średnicy i grubości ścianek
Średnica wewnętrzna rury powinna być co najmniej 1,5 razy większa od zewnętrznej średnicy kabla. Ten zapas umożliwia swobodne przeciągnięcie bez uszkodzenia włókien optycznych. Dla kabli o średnicy 12 mm minimalna średnica wewnętrzna to 20 mm. Takie proporcje zapewniają bezpieczny montaż.
Grubość ścianek dobiera się według głębokości układania i obciążeń zewnętrznych. Na głębokości do 0,8 m wystarcza grubość 2,3 mm dla średnic do 40 mm. Głębsze układanie wymaga ścianek o grubości 3,2 mm lub większej. Rury osłonowe do kabli muszą wytrzymać obciążenie gruntem i ruchem pojazdów.
Współczynnik zapełnienia rury nie powinien przekraczać 40% jej przekroju poprzecznego. To oznacza, że w rurze o średnicy wewnętrznej 32 mm można umieścić maksymalnie 3 kable po 6 mm. Pozostała przestrzeń służy cyrkulacji powietrza i ewentualnym naprawom. Taka rezerwa wydłuża żywotność całej instalacji.
Metody instalacji i szczegóły montażowe
Układanie rur w wykopach wymaga zachowania spadku 0,5% w kierunku studni kablowych. To umożliwia odpływ wody kondensacyjnej i ułatwia późniejsze przeciąganie kabli. Głębokość wykopów powinna wynosić minimum 0,8 m pod chodnikami. Pod jezdniami minimalna głębokość to 1,2 m.
Złączki i kolanka mają promień gięcia dostosowany do typu kabla światłowodowego. Minimalny promień wynosi 20 średnic zewnętrznych kabla dla złączy stałych. Przy tymczasowych połączeniach promień może być mniejszy, ale nie mniej niż 10 średnic. Te parametry chronią włókna przed mikrozgięciami powodującymi straty sygnału.
Oznakowanie tras kablowych odbywa się za pomocą taśm ostrzegawczych układanych 0,3 m nad rurami. Kolor żółty z napisem „UWAGA KABEL ŚWIATŁOWODOWY” jest standardem w Polsce. Dodatkowo stosuje się słupki graniczne z numeracją tras. Te oznaczenia ułatwiają późniejsze prace konserwacyjne i zapobiegają przypadkowym uszkodzeniom.
